ประเทศลาว มีชื่อเป็นทางการว่า สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป. ลาว)
(Lao People's Democratic Republic )
ตั้งอยู่ในตอนกลางของอินโดจีนระหว่างละติจูต14-23 องศา และระหว่างลองกิจูต 100-108 องศา

ประธานประเทศ คือ ฯพณฯ คำไต สีพันดอน
นายกรัฐมนตรี คือ ฯพณฯ บุนยัง วอละจิด
เข้าเป็นสมาชิกอาเซียน (ASEAN) ในปี ค.ศ. 1997.
วันชาติลาว คือวันที่ 2 ธันวาคม ซึ่งสถาปนาเมื่อ ค.ศ..1975
รัฐธรรมนูญ ประกาศใช้เมื่อ วันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2534
สปป. ลาวมีพื้นที่ 236,800 ตร.กม.(ส่วนที่เป็นน้ำ: 6,000 ตร.กม. พื้นดิน: 230,800 ตร.กม.) ร้อยละ 70 ของพื้นที่ทั้งหมดเป็นภูเขา และที่ราบสูง ส่วนใหญ่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศ
ทิศเหนือ ติดกับ ประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน
ทิศใต้ ติดกับ ประเทศราชอาณาจักรกัมพูชา
ทิศตะวันออก ติดกับ ประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม
ทิศตะวันตก ติดกับ ประเทศราชอาณาจักรไทย
ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับ ประเทศพม่า

ความยาวของประเทศแต่เหนือถึงใต้ประมาณ 1,700 กม. ชายแดนของลาว ยาว 4,500 กม.
(มีชายแดนติดพม่า 230 กม. กัมพูชา 492 กม. จีน 416 กม. ไทย 1,730 กม,เวียดนาม 1,957 กม.)
ช่วงที่ยาวที่สุดของประเทศ 1,000 กิโลเมตร
ช่วงที่กว้างที่สุดของประเทศ 500 กิโลเมตร
ช่วงที่แคบที่สุดของประเทศ 150 กิโลเมตร

แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 16 แขวง (จังหวัด) 1 กำแพงนคร และ 1 เขตพิเศษ แขวงต่าง ๆ คือ

1. (Phongsali) พงสาลี 2. (Louangnamtha) หลวงน้ำทา
3. (Bokeo) บ่อแก้ว 4. (Louangphabang) หลวงพระบาง
5. (Oudomxai) อุดมไซ 6. (Houaphan) หัวพัน
7. (Xaignabouli) ไซยะบุลี 8. (Xiangkhoang) เซียงขวาง
9. (Vientiane) เวียงจันทน์ 10. (Bolikhamxai) บอลิคำไซ
11. (Khammouan) คำม่วน 12. (Savannakhet ) สะหวันนะเขต
13. (Salavan) สาละวัน 14. (Xekong) เซกอง
15. (Champasak) จำปาสัก 16. (Attapu) อัตตะปือ
1 กำแพงนคร คือ กำแพงนครเวียงจันทน์ และ 1 เขตพิเศษ คือ เขตพิเศษไซสมบูรณ์ (Xaisomboun)

เมืองหลวง คือ กำแพงนครเวียงจันทน์ มีประชากรประมาณ 400,000 คน ในสมัยอาณาจักรล้านช้าง เวียงจันทน์ มีชื่อว่า จันทบุรีกรุงศรีสัตนาคนาหุตพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช สถาปนาให้เป็นนครหลวงแห่งอาณาจักรล้านช้าง ในปี ค.ศ.1563 (พ.ศ. 2106)
การจัดตั้งและการบริหาร หลายหมู่บ้านรวมกัน เป็น เมือง (อำเภอ) หลายเมืองรวมกัน เป็น แขวง (จังหวัด)
นายบ้าน (ผู้ใหญ่บ้าน) เป็น ผู้บริหารของบ้าน คณะกรรมการปกครองเมือง เป็น ผู้บริหารเมือง
คณะกรรมการปกครองแขวง เป็น ผู้บริหารแขวง คณะกรรมการปกครองกำแพงนคร เป็นผู้บริหารกำแพงนคร (เทศมนตรี)
ระดับศูนย์กลาง มีกระทรวง คณะกรรมการ และสถาบัน
เวลามาตรฐาน เวลามาตรฐานของลาว จะเร็วกว่ามาตรฐานกรีนิช ประเทศอังกฤษ 7 ชั่วโมง

จาก ศูนย์ลาวศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร http://lao.snru.ac.th/index.php

By gamete_out at 2009-05-10

By gamete_out at 2009-05-10

By gamete_out, shot with CYBERSHOT at 2009-05-10ใบไม้ใบสุดท้าย:โศกนาฎกรรมของคนลาวพลัดถิ่น บุนเสิน แสงมะนี / เขียน รศ.ดร.สุนทร โคตรบรรเทา / แปล นานมีบุ้คส์ / จัดพิมพ์ (ครั้งที่ 4 มีนาคม 2550) (หนังสือรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนของประเทศลาว ประจำปี 2005) เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นจากประเทศเพื่อนบ้านที่ใกล้ชิดที่สุดของเรา เล่มแรกที่จขบ.ได้อ่าน ในเล่มประกอบด้วยเรื่องสั้นทั้งหมด ๒๔ เรื่อง อาทิเช่น...ประเพณีชีวิต...ใบไม้ใบสุดท้าย... คนไกลบ้าน...ชีวิตของฉันเหมือนนิยาย ลมทะเล สมุดบันทึกนิรนาม เพียงเพื่อความหวัง กระดานไม้ หิมะรัสเซีย แสงสว่างจากภูดอย ชีวิตและความตาย ฯลฯ เรื่องราวส่วนใหญ่ผู้เขียนเขียนจากประสบการณ์ชีวิตของตนเองหรือเป็นเรื่องราวอันเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตและความเชื่อของชาวลาวที่ยากจนในหมู่บ้านห่างไกลความเจริญ เช่นเรื่อง 'ประเพณีและชีวิต' เป็นเรื่องราวของลีจู...เด็กหนุ่มที่เกิดในครอบครัวชาวเขาเผ่าหนึ่งที่ยังยึดถือขนบธรรมเนียมประเพณีที่เคยปฏิบัติมาแต่ครั้งบรรพบุรุษ นั่นคือประเพณีที่พี่น้องในครอบครัวเดียวกันจะต้องรับช่วงภาระทางบ้านรวมถึงลูกเมียของพี่หรือน้องในครอบครัวหากอีกฝ่ายต้องตายจากไปก่อน..."ตามประเพณีของเราแล้ว ถือว่าพี่ตายพี่ยัง ผัวตายผัวยัง สิ่งนั้นก็หมายความว่า พี่ตายก็ต้องเป็นน้องชายแทน เพื่อไม่ให้เสียเลือดเนื้อของผู้เป็นพี่...ลีจูเอย ลูกต้องแต่งงานกับพี่สะใภ้ และรับภาระเลี้ยงลูกเลี้ยงเมียเหมือนเลือดเนื้อเชื้อไขที่เกิดกับอกของตนเอง" ลีจูจะตัดสินใจอย่างไร ? ในเมื่อเขานับถือพี่สะใภ้ดังเป็นพี่ของตัวเอง ตัวเขาเองก็ผ่านการศึกษามาแล้วในระดับหนึ่ง และยังคงมีความมุ่งมั่นที่จะกลับไปเรียนต่อ...ประการสำคัญเขามีหญิงคนรักที่วาดหวังอนาคตร่วมกันอยู่แล้ว... นั่นเป็นตัวอย่างของเรื่องสั้นที่บอกเล่าถึงวิถีชีวิตและความเชื่อ ของผู้คนในแถบชนบทของลาว...ยังมีอีกหลายเรื่องที่ผู้เขียนได้หยิบยกเอาประสบการณ์ของตัวเองเมื่อต้อง "พลัดถิ่น" ไปใช้ชีวิตในดินแดนห่างไกล ซึ่งต้องพบพานกับปัญหาและอุปสรรคมากมาย ต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยว อ้างว้างท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่แปลกเปลี่ยนและไม่คุ้นเคย...ที่กัดกร่อนและกินใจที่สุดก็คือ...ความคิดถึงบ้านนั่นเอง

By
By gamete_out at 2009-05-10